Milas’a 14 kilometre uzakta, Beşparmak Dağları’nın üstünde, dar bir yolun sonunda bir yörük köyü durur: Çomakdağ. Köy girişindeki tabelaya göre köyü yaklaşık 500 yıl önce Oğuz Türklerinin Onoklar boyu kurdu. Kadınlar kendi besledikleri ipek böceğinin ipeğinden dokunan rengarenk giysiler giyer, başlarındaki çember denen ipek örtüye mevsim çiçekleri takar. Taş evlerde baca sayısı oda sayısı kadardır; bazı bacalarda doğuya bakan bir yarım ay, bir kartal başı vardır.
Geçim zeytinden, tarladan, hayvandan çıkar. Düğünler dört gün sürer: dibekte buğday dövülüp keşkek pişer, erkekler zeybek oynar, gelin at üstünde köyde gezdirilir, eve girerken eşiğe yağ ve bal sürülür. Köyde otel yoktur; misafir evlerde, köy konağında ağırlanır, sofraya gözleme, ayran ve siparişle pişen Çaykama tepsi böreği gelir. Çevredeki İkiztaş, Kızılağaç ve Ketendere de aynı gelenekleri yaşatıyor.
Bodrum pazarında Çomakdağlı bir pazarcı köyünü bir kez şöyle anlatmıştı:
“Ablacığım, biz göğe yakınız, Allah’a da yakınız.”
Bodrum pazarında bir Çomakdağlı
Köyü bu ay gezen Yaseminle Keşif de Çomakdağ’ı geleneklerine sahip çıkan ender Anadolu köylerinden biri diye anlattı ve kendilerini ağırlayan Çomakdağlılara, İkiztaşlılara teşekkür etti.
